Jambers. Faroek.

Wij moeten praten.

Ik heb een dossier voor jullie.

Geen politiek schandaal. Geen verdwenen miljoenen. Geen mysterieuze sekte in de Ardennen.

Ik heb iets veel beters!

Bel me want ik wil weten: waar is mijn eerste crush nu?

Hoe zou het nog zijn met de Droomtelefoon-jongens?

Wie zijn ze?

Wat doen ze?

Wat dreef hen?

Voor de jongere generaties verduidelijk ik even.

Droomtelefoon was eigenlijk Wie-is-het?, maar dan zonder kale rosbaardige Bill, mafioso Joe of oubollige Betty en met uitsluitend knappe jongens.

Je moest ontdekken wie je geheime date was door de andere knapperds op te bellen die verspreid zaten over verschillende jaren-negtigddecors .

Je had de beachboys.

De basketboys.

De skaters.

De stadjongens.

De jongens op de kermis.

Een wereld waarin petjes, piekjeskapsels en globes nog sociaal aanvaard waren.

Serious business, dat spel.

Je belde een jongen.

“Weet jij wie mijn date is?”

Soms kreeg je een tip.

“Hij draagt alvast geen petje.”

Soms kreeg je attitude van een passief-agressieve puber.

“Tuurlijk weet ik wie het is, maar ik heb beloofd niets te zeggen.”

En als een vriendin te dicht bij de waarheid kwam?

Dan speelde je schaamteloos de “Mam zegt ophangen”-kaart.

Klaar.

Beurt voorbij.

In sommige gevallen vriendschap voorbij.

Maar nu zit ik dus met vragen.

Wat zijn hun echte namen?

Waar wonen ze?

Wie heeft ondertussen zes kinderen en een monovolume?

Waar is Jeroen?

Iemand moet weten waar Jeroen is.

Ik wil weten of dat petje destijds een fashionstatement was of een poging om een terugwijkende haarlijn te camoufleren?

En Rob en Tom?

De enige T-shirtlozen.

Hoe gaat het met jullie?

Is die sixpack gebleven?

Of heeft het leven ondertussen zijn werk gedaan?

Dadbods en no more shirtless days voor die ijdele jongens?

Oneindig veel vragen, maar vooral: hoe ging het allemaal in zijn werk?

Hoe verliep de selectieprocedure voor de meest prestigieuze job die een tienerjongen in de jaren negentig kon krijgen?

Werd hiervoor gecast?

Was er een auditie?

Stond daar ergens een castingdirector:

“Perfect. Jij hebt exact de uitstraling van iemand die cruciale informatie over een geheime date bezit maar dat weigert prijs te geven.”

Hoe verliep die fotoshoot?

Wie ontwierp die decors?

En vooral: werden die gasten betaald?

Want als blijkt dat zij dit gratis hebben gedaan, dan start ik een crowdfunding op want hun bijdrage aan die eerste verliefde gevoelens van generaties meisjes is onbetaalbaar.

Waarom kan ik hier nergens informatie over vinden?

Want iemand weet dit.

Iemand heeft naast Jeroen in de klas gezeten.

Iemand heeft met Tom in de Chiro gezeten.

Iemand heeft ooit tegen Rob gezegd: “Zijt gij die van Droomtelefoon?”

Someone knows something.

Zo gaat dat toch altijd in documentaires.

Dus bij deze:

Jambers,

Faroek,

aan het werk!

En als jullie tijdens jullie onderzoek ontdekken wie uiteindelijk mijn geheime date was, dan hoor ik het ook graag.

Je weet nooit dat één van mijn eerste crushes tegenwoordig een echte catch geworden is.