In theorie ben ik een tolerant persoon. In de praktijk wordt die tolerantie vaak getest vanaf het moment dat ik een luchthaven binnenstap.

Voor mensen die zich voor het eerst aan een vliegreis wagen, kan ik gelukkig veel door de vingers zien.

Je haalt ze er in één twee drie uit. Boardingpass stevig in de hand, abrupt stoppen voor elk scherm om alles te lezen, met paniek het vertrekbord staan ontcijferen, drie uur voor boarding al aan de gate staan…

Ik vergeef die mensen veel.

Ik was ook ooit een airport rookie.

En het is een scary place. Want gedurende een paar uur begeef je je in niemandsland. Een plek waar sociale regels niet meer gelden.

Om negen uur ’s ochtends een halve liter? It’s 5 o’ clock somewhere.

In pyjama door de terminal wandelen? Kan allemaal.

Dus aan iedereen die voor het eerst vliegt: voor de vakantie kan beginnen, moet je nog even door een hel.

Dat je aan de check-in pas ontdekt welk document je eigenlijk nodig hebt: ik heb het ook voorgehad.

De security-fase is echt een challenge, maar ik zie dat je je best doet. Dat je per ongeluk vloeistoffen smokkelt of je riem vergeet, dat zijn rookie mistakes.

Kan gebeuren. Ik help je.

Ik zou zeggen: onderga. Kijk je ogen uit, neem het op.

En als het een beetje kan, loop mij niet te veel voor de voeten.

Aan iedereen die voor het eerst op een luchthaven komt: oprecht een fijne vakantie gewenst!

Aan iedereen die voor het eerst op een luchthaven komt en voor wie het blijkbaar ook de eerste dag op aarde is: geen fijne vakantie.

Beste earth rookie, voor je eerste dag op aarde vermijd de luchthaven. Het is niet voor beginners. Idealiter heb je er al een paar levels ‘leven met andere mensen’ op zitten.

Begin klein. Blijf thuis.

Voor sommige mensen is afzondering in een grot aangeraden.

Zie het als een gewenningsperiode.

Gebruik die tijd om enkele basisprincipes van het menselijk bestaan onder de knie te krijgen. Bijvoorbeeld waarom we onze teennagels niet knippen in de koffiebar van de vertrekhal.

Als geboren rock-’n-rollfan geloof ik dat je gelukkig wordt van een stevig deuntje dat constant als soundtrack van je leven speelt. Ik hoef het alleen niet te horen.

Dit moet je natuurlijk nog leren, maar hier op aarde hebben we daar een prachtige uitvinding voor: de koptelefoon.

Gebruik die.

Hetzelfde geldt trouwens voor TikTok. Ik hoef niet mee te luisteren naar zes seconden van een quicherecept, gevolgd door een GRWM-video, een OOTD, een dansende AI-baby en godweetwat je algoritme daarna nog voor jou in petto heeft.

Een hoerenwasje aan de lavabo’s van de toiletten? Nee. Absoluut niet.

Ik sta daar mijn handjes te wassen, proper op mijn eigen als ik ben, en jij trekt je T-shirt uit om je oksels te wassen.

Hoe durf je.

(Of ik mezelf nog nooit schuldig heb gemaakt aan deze misdaad tegen de mensheid, laat ik in het midden.)

Als laatste: personal space.

Ook een interessant concept om al eens door te nemen in je grot.

We staan aan te schuiven om in te checken. Je hoeft echt niet tegen mij te staan. Contact maken is echt niet nodig, de rij gaat er niet sneller van.

Dus als ik dan een stapje vooruit doe om opnieuw wat afstand te creëren, is dat geen uitnodiging om mijn huidhonger te voeden.

Af!

Niet alleen voor mezelf, maar ook ten voordele van de mensheid en vooral voor onze earth rookies zou ik willen pleiten voor een eenvoudig stappenplan.

Is het je eerste dag op aarde? Baby steps.

Dag één: grot.

Dag twee: blijf nog maar even in je grot.

Dag drie kunnen we voorzichtig beginnen met observeren. Vanop afstand.

Hoe gedragen andere mensen zich? Wat doen ze? Wat doen ze vooral niet?

Daarna misschien een eerste kleine sociale interactie. Petit comité. Niet te zot.

Een korte excursie naar de bakker lijkt me haalbaar.

Als dat goed gaat: supermarkt.

Bij voorkeur Delhaize (maar blijf nog even weg van de Proxy’s).

Vervolgens openbaar vervoer.

En pas wanneer je bovenstaande stappen enkele maanden zonder incidenten hebt volbracht, kunnen we beginnen praten over Brussels Airport.

Bij voorkeur onder begeleiding van een medemens met al wat jaren levenservaring op de teller.

Baby’s begrijpen dat systeem trouwens perfect.

Zij zijn letterlijk nog maar net op aarde gearriveerd en zelfs zij weten al dat ze op een luchthaven best begeleid worden door iemand die de spelregels kent.

Akkoord, af en toe huilen ze drie uur lang tijdens een vlucht.

Maar goed. Na enkele uren op een luchthaven staat het wenen mij meestal ook nader dan het lachen.

Dus ook voor die kersverse mensjes kan ik veel begrip en tolerantie opbrengen.

Worst case maak ik met graagte gebruik van die topuitvinding: de koptelefoon.