Mijn dikke teen is nat.

Ik sta midden in het bos, gezwicht onder groepsdruk, te pootje baden in “de” liefdesbron.

Mijn familie heeft unaniem beslist dat het tijd wordt dat ik van’t straat geraak.

Volgens de legende zou dat voor het einde van het jaar al in orde moeten zijn.

Papa heeft alvast een extra stoel voorzien aan de kersttafel.

Voor de zekerheid had hij zelfs wat bronwater meegenomen en kreeg ik thuis nog een extra voetbadje (ik wou dat dit een mop was).

“Aan de inzet zal het niet gelegen hebben.” moet hij gedacht hebben.

Ik onderga en denk “(Pootje)baat het niet, schaadt het niet.”

Ik geloof eigenlijk niet in zo’n dingen.

“Het universum” zal ik niet bedanken als het parkeerplekje vlak voor mijn deur miraculeus en heerlijk getimed vrij komt.

Ik bedankt vooral die mens: “Bedankt meneertje met snor! Have a nice life, gij!”.

Maar enkele dagen geleden stond ik wel nog mijn teen in een beekje te doppen, dus hoe serieus kan ik mezelf nog nemen?

Hypocriet, I know.

Maar dan doet het deugd te weten dat ik niet de enige ben die zo’n onnozeliteiten onderneemt.

Dan zie je bijvoorbeeld op oudejaar je crush van het moment twaalf druiven in zijn mond rammen.

Even zijn geluk twaalf maanden lang veilig stellen.

Ik weet nog dat ik dacht:

“Boy, ik hoop dat ge een fantastisch voorjaar hebt, want rond druif negen was de spark dood.”

Of tijdens een apéro in het park, net voor die sappige cliffhanger van je verhaal, ben je ze plots kwijt.

Minuten geleden zijn ze al afgehaakt en speuren het gras af naar een klavertjevier.

Maar de aandacht is snel terug.

Toevallig belandt het laatste scheutje cava in hun glas. Vanaf dat moment is die fles heilig.

Met de ogen dicht doen ze een wens (misschien nieuwe vrienden wensen?) en blazen in de fles.

Hop, geluk geactiveerd!

En o wee als je een wimper op je wang hebt.

Dan hangt er binnen de drie seconden iemand half over tafel:

“Zit stil! Niet wegdoen! Doe een wens!”

Uuuuh, mind my personal space please.
Oké wacht! Misschien toch even nadenken over een goeie wens. Je weet maar nooit…

Ik lach ermee, maar blijkbaar geloof ik er toch net genoeg in om geen risico’s te nemen.

Zoals mensen die screenshots nemen als de klok 11:11 slaat alsof het een notificatie van het universum is.  

Die kleine ritueeltjes vind ik ergens nog schattig.

Maar sommige mensen gaan er ver over in hun zoektocht naar geluk.

In New York staan toeristen ongegeneerd over de ballen van de Charging Bull te wrijven.

In Parijs moet Victor Noir al jaren ongewenste intimiteiten ter hoogte van zijn edele delen ondergaan.

In Verona betast iedereen massaal de rechterborst van Juliette. Waarschijnlijk niet de legacy die Shakespeare voor ogen had, maar bon.

Allesbehalve woke.

Allesbehalve hygiënisch.

Mij maak je niet wijs dat mensen geloven dat het echt zo werkt en letterlijk denken:

“Hallo universum, ik heb een bronzen boob aangeraakt. Waar blijft mijn soulmate?”

Sorry darling, that’s not how it works.

Maar waarschijnlijk draait het daar helemaal niet om.

Misschien zijn die absurde ritueeltjes gewoon een manier om heel even te voelen dat we,

met al het onbekende in het verschiet, toch iets kunnen ondernemen.

Dat liefde, timing en geluk niet volledig buiten onze controle liggen. Dat we tenminste iets geprobeerd hebben.

Een wens geblazen.

Een druif gegeten.

Een teen in een beekje gedipt.

Hopelijk dat het genoeg is om het lot in gang te duwen.

Misschien vind ik hopen iets te gênant.

Zeker als volwassen mens.

Zeker als ik mezelf graag rationeel en niet zweverig wil vinden.

Somehow voelt het veiliger om ironisch te doen over bijgeloof,

dan toe te geven dat ik als een naïef meisje graag hoop dat er altijd iets moois zit aan te komen.

Allez, ik geef het toe.

Ik verkies dan misschien toch een absurd ritueeltje om het geluk een handje (of in mijn geval: een teentje) te helpen.

Enfin. Het is nog te vroeg in het jaar om al te rapporteren of die liefdesbron effectief iets opgeleverd heeft.

Worst case draag ik op 31 december gewoon rood ondergoed. Italianen en Spanjaarden beweren dat het passie en liefde garandeert in het nieuwe jaar.

En als het over passie en liefde gaat, kennen die er toch alles van?

Grazie & gracias!