Ik ben geen fan van comebacks.
Zeker niet als ze opduiken op het moment dat ik eindelijk nog eens date en denk:

“Allez, zo ne toffen typ.. ik vind dit echt plezant! Wie ben ik?”

Het daten loopt smooth, is leuk & licht.

We leren elkaar kennen, er is enthousiasme, amusement, nieuwsgierigheid.
Niets ingewikkelds.
Het voelt nieuw, onbevangen en vooral: eenvoudig.
Geen gedoe.

Tot er iemand uit zijn verleden terug in beeld komt.

Perfect timing voor een ex-comeback. Well played.

In ieder geval, hij is er eerlijk over.

Zijn oprechtheid, dat verdient punten.

Maar het is zeker niet iets waar ik op zit te wachten.

Ik vraag me vooral af waarom
mensen opvallend vaak kiezen vertrouwd maar ingewikkeld,
in plaats van voor nieuw en ongedwongen.

Als ik het rationeel bekijk, ben ik mee.
Geschiedenis heeft gewicht. Het verleden romanitseer je sneller dan je denkt. Herinneringen wegen meer door en voelen veiliger aan dan iets wat ongekend is en nog open ligt.

Maar emotioneel gezien blijft het raar:
kiezen voor iets waarvan je weet dat er al werk zit,
waar vertrouwen opnieuw opgebouwd moet worden,
waar je moet hopen dat het deze keer anders loopt,
terwijl je ook gewoon met iemand anders samen iets nieuws zou kunnen ontdekken.

In mijn ogen is het verleden een casemovie met enkel de highlights.

Ik beleef liever iets nieuws dan iets opnieuw.

Ik ben geen plan B.
Als iemand overtuigd moet worden om voor mij te kiezen,

terwijl die vast zit in nostalgische ex-herinneringen,  

dan is dat geen vertrekpunt waar ik in geloof.

Voor mij was hij een plan A.
Of dat een eindstation was, weet ik niet.
Wat ik wel weet: mijn focus was helder.

Ik hou geen opties open.
Ik vergelijk niet.
Ik kies, en zie dan wat er gebeurt.

Anyway. Ik wens hem een toekomst die geen herhaling wordt.
Hij koos niet voor de weg van de minste weerstand. Moedig. En dat verdient een klein applausje.

Maar ik kies anders.

Ik kies voor lichtheid.

Voor onzekerheid.
Voor onbevangenheid.

Voor nieuw.
Voor iets dat niet eerst gerepareerd moet worden voor het kan beginnen.

Ik kies. En laat los wat niet voor mij kiest.